Een vraag,

wild idee

of leuke opdracht? 

Rien de Mey

Generaal De Ceuninckstraat 48, 2800 Mechelen riendm@gmail.com  |  +32 476 45 21 92

1 Jaar K3

Na een jaar non-stop optreden, twee dubbelcd’s, talloze videoclips, een zomerhit en een fanbase om Oya Lélé tegen te zeggen, is het zo onderhand wel tijd om dat voorvoegsel te schrappen. Want Marthe, Hanne en Klaasje zijn niet langer ‘de nieuwe’ K3. Ze zijn de echte. “Het was zoeken: spiegel je jezelf aan je voorgangster of niet? De kinderen gaven het antwoord: ze lachen het hardst als we onszelf zijn op het podium. We zijn niet dezelfde K3, we zijn een andere. En dat is oké.”

Verschenen in Het Nieuwsblad Magazine

Hun eigen jeugdidolen opvolgen? Stiekem waren ze er zelf toch ook niet zo gerust op. Want als wij het ons allemaal afvroegen, deden zij dat natuurlijk ook. Of de kinderen het wel zouden pikken, bijvoorbeeld, zo’n nieuw blond-zwart-rood drietal? En of ze wel sterk genoeg stonden om de schoenen van Karen, Kristel en Josje te vullen? Want die waren per slot van rekening al aardig ingelopen. Maar kijk: de overvolle dorpspleinen en de gouden platen liegen er niet om. In amper een jaar tijd wisten Marthe (20), Hanne (22) en Klaasje (21) jong en oud in te pakken met hun talent, charme en jeugdig enthousiasme. Zelf voelen ze zich ondertussen niet langer ‘de opvolgsters van’, maar weten ze dat de basis voor hun eigen K3 er ligt. En dat merk je ook op Ushuaia, hun tweede plaat, maar wel de eerste die hen letterlijk op het lijf geschreven is. “Onze persoonlijkheid zit erin. 10.000 Luchtballonnen was een plaat die klaarlag, nog voor wij officieel K3 werden. Nu vroeg Miguel (Wiels, K3-componist, nvdr.) ons om inspiratie. Daarna kregen we een hele lijst met nieuwe nummers waaruit wij onze favorieten mochten kiezen. Dat Ushuaia veel meer onze plaat is, maakt het natuurlijk nog een pak spannender. Zeker omdat we wel wat nieuwe thema’s aanraken.”

Stel dat jullie één jaar K3 in één woord zouden moeten vatten?

Hanne: “Nieuw. Het was een druk, maar superleuk jaar waarin we zo veel hebben geleerd. Ik dacht voortdurend: oh my God! Zie mij hier nu staan! Wie had dát een jaar geleden kunnen denken?”

Klaasje: “Gaaf. We stapten in een soort van treinversnelling en mochten in een rotvaart allemaal te gekke dingen meemaken.”

Marthe: “Zusjes. Want zo heb ik er twee bij gekregen, en dat maak je ook niet elk jaar mee.”

Hadden jullie verwacht dat jullie band op deze manier zou groeien?

Klaasje: “Ik had er wel heel erg op gehoopt, maar het was toch best spannend. Je staat in die finale, je naam wordt genoemd en plots ben je K3. Terwijl wij elkaar, behalve van een weekje bootcamp, toch helemaal niet zo goed kenden.”

Hanne: “Tijdens K3 Zoekt K3 was ik ook vooral bezig met ‘word ik het of word ik het niet?’. Ik heb die wedstrijd heel erg vanuit mezelf beleefd. Daarna kwam pas het besef …”

Klaasje: “… dat we het wel met z’n drieën moesten doen! In het begin was dat wennen, maar we brachten veel tijd door samen, waardoor we elkaar snel leerden kennen. En dat je op diezelfde crazy achtbaan zit, schept natuurlijk ook een diepe band. We maken dezelfde dingen mee, zowel de leuke als de net iets minder leuke. Dat bindt ons.”

Hanne: “Onze karakters klikken ook goed. We hebben dezelfde flauwe humor en houden van dezelfde dingen. Zingen, dansen en acteren is onze job, maar ook onze passie. Dat we dat samen mogen doen, is keitof.”

Als jullie toch moeten kiezen: wat is het allerleukste aan K3 zijn?

Marthe: “Op een vrije dag naar de winkel gaan en een kind door het dak zien gaan, niet omdat ik een liedje zing, maar gewoon omdat ik daar bén. Dat is speciaal. Op het podium voelen we dat enthousiasme natuurlijk ook, maar dat is toch nog iets anders. Daar verwacht je dat meer. In een andere, doordeweekse setting, zoals een winkel of op straat, voel je – een op een – heel hard wat K3 met kinderen doet.”

Klaasje: “En dat is véél! Al die kindergezichtjes zien stralen, kinderen die echt losgaan op onze muziek. Ja, dat is echt het allerbeste aan K3.”

Wie zijn Hanne, Marthe & Klaasje?

Hanne Verbruggen

werd op 3 maart 1994 in Duffel geboren. Studeerde communicatiemanagement. Is samen met Jorn Sarens.

Marthe De Pillecyn

werd op 16 juli 1996 in Duffel geboren. Studeerde kinderverzorging. Maakte in mei bekend dat ze een relatie heeft met Viktor Verhulst, zoon van Gert Verhulst.

Klaasje Meijer

werd op 2 maart 1995 geboren in Lutjegast, Nederland. Studeerde aan het conservatorium. Verhuisde in december 2015 naar België en heeft een langeafstandsrelatie met haar vriend Max van Geest.

Jullie gingen in één dag van gewone meisjes naar kinderidolen. Hoe vreemd was dat?

Hanne: “Het was een heel rare switch. Ook voor onze omgeving. Ik weet nog dat mijn buren of mensen die ik al heel lang kende, plots anders reageerden als ze me zagen. Ik wilde toen heel luid tegen iedereen schreeuwen: ‘Hallo jongens, doe eens normaal. Ik ben wel nog altijd dezelfde hé.’ Of buitenkomen in je jogging …”

Klaasje: “… en dan een foto van jezelf op Instagram zien verschijnen! Zonder make-up en met pluizig haar. Ineens beseffen dat je anonimiteit weg is, dat mensen jou kennen, zonder dat jij hén kent. Heel vreemd was dat.”

Went het, bekend zijn?

Klaasje: “Ik moet zeggen dat ik het nog steeds heel erg ongewoon blijf vinden. Maar ondertussen verrast het me niet meer. Ik weet al dat ik in de supermarkt gemiddeld zes keer zal worden aangesproken voor een foto. En als ik eerlijk ben: voor ik de deur uitga, doe ik toch wel even een mascaraatje op. Ik wil niet met wallen en een slaapkop op de foto staan, want die foto verschijnt dan vervolgens weer overal, via social media.”

Hanne: “Ik weet nog dat ik een paar jaar geleden Elodie en Jeroom in de Ikea zag. Toen heb ik ook gefluisterd en gestaard. Iemand bekend in het echt zien, het heeft gewoon iets speciaals. Nu, ik voel wel dat ik, als ik zelf herkend word, de neiging heb om extra gewoon te gaan doen. Om te compenseren. Zo van: ‘Kijk, ik kom hier ook maar gewoon mijn groentjes kopen.’ We willen niet verwaand overkomen. We zijn wie we zijn: drie gewone meisjes uit drie gewone gezinnen.”

Klaasje: “Al snappen we natuurlijk ook wel dat onze fans naar ons opkijken, omdat we zélf zulke grote K3-fans waren als kind. Tijdens mijn auditie voor het eerst Karen, Kristel en Josje ontmoeten, dat was een meisjesdroom die uitkwam. Het heeft ook best lang geduurd eer het met Kristel allemaal een beetje relaxed werd. Dat ik haar ook als een gewoon ...”

Marthe en Hanne (in koor): “… mens zag!”

Marthe: “De eerste keer dat we samen met Karen, Kristel en Josje onderweg waren, probeerden we alle drie heel normaal te doen, terwijl we vanbinnen keihard doodgingen van de zenuwen.”

“Het was de eerste raad die we kregen: wees gewoon jezelf. Maar goed, we zijn jonge twintigers. Weten wij veel wie we zijn”

HANNE

,,

,,

Hoe was dat eigenlijk voor jullie, samen touren met ‘de originele K3’?

Marthe: “We voelden ons meteen welkom. De tips die we kregen van Kristel, Josje die oosterse gembersnoepjes meebracht voor onze stem, een spontane knuffel van Karen: het was heel warm.”

Klaasje: “We merkten dat ze heel erg met ons begaan waren en het beste in ons naar boven wilden halen. En de tour was natuurlijk ook superleerrijk: we konden de hele tijd afkijken. Hoe zij K3 waren, hoe ze op een podium stonden en met het publiek omgingen: daar hebben we veel uit geleerd.”

Het was leerschool en examen tegelijk. Want mochten Karen, Kristel en Kathleen er in hun begindagen af en toe nog eens goed naast zingen op een pensenkermis, dan werd van jullie meteen perfectie verwacht?

Marthe: “We voelden het wel hoor, die druk. Veel tijd om te oefenen, was er niet.”

Hanne: “En toch vraag ik me nog altijd af of die druk er eigenlijk wel écht was, of dat ik hem vooral aan mezelf heb opgelegd. Want het publiek is doorgaans heel mild, hoor. Wij zitten keihard in met een valse noot of een vergeten danspasje, terwijl zij dat vaak niet eens gehoord of gezien hebben. Of ze denken: ‘Ach, het is live. Dat kan gebeuren.’ De commentaar na ons optreden in de Rode Neuzenshow raakte ons natuurlijk wel. Maar uiteindelijk hebben we tegen elkaar gezegd: ‘Bon, dan beginnen we maar net zoals Karen, Kristel en Kathleen, zij kregen ook commentaar op hun Heyah Mama.’”

Klaasje: “Wij hebben deze zomer ook in de kleinere tenten opgetreden, maar nu staat daar natuurlijk wél de helft van het publiek te filmen met z’n smartphone. Het bereik van zo’n optreden – en van een eventueel foutje – is veel groter nu. Dat mag je toch niet onderschatten.”

...

...